Het plan om een cateringbedrijf op te zetten blijft door de stijging van de wereldvoedselprijzen voorlopig bij een mooie droom.

Fatma Saleh Abdallah is bezorgd. De voorzitter van de Nusra’s     Womensgroup heeft haar magere winst de afgelopen 4 maanden stelselmatig zien wegvloeien. Enerzijds ten gevolge van de stijging van de wereldvoedselprijzen en anderzijds ten gevolge van de nasleep van het geweld dat volgde op de verkiezingen van december 2007.

In haar kleine eethuisje in de sloppenwijken van Majengo proberen Fatma’s klanten gewend te raken aan haar steeds wisselende maaltijden. Majengo, met zijn lemen hutjes en aluminiumplaten is gelukkig niet getroffen door de wanordelijkheden na de verkiezingen.

Fatma, die gewend was om haar spullen te betrekken van de groothandel, koopt nu van de locale distributeur die een veel grotere variëteit biedt. De distributeur geeft haar informatie  over welke voorraden er zijn. Meestal onderhandelen ze eerst telefonisch voordat zij een beslissing neemt over de ingrediënten die zij zich kan veroorloven.
“We weten tegenwoordig nooit wat we gaan kopen. Het enige dat telt op dit moment is de prijs”, zegt zij. “Een zak van 90 kilo bonen die ik normaal gesproken kocht voor $ 35, kost nu $ 80 terwijl de prijs van 20 liter olie van $ 18 naar $ 39 is gestegen”.
Het geweld dat na de verkiezingen ontstond, heeft aan het ontstaan van een voedselschaarste bijgedragen omdat de Rift Valley, de graanschuur van Kenia, het meest getroffen werd door dit geweld. In de Rift Valley is meer dan 350.000 ton maïs verloren gegaan door plunderende jongerenbendes.

De regering stimuleert boeren op dit moment meer maïs te verbouwen door het verstrekken van gratis maïsplantjes, het geven van kortingen op de prijzen van kunstmest en het betalen van een meerprijs voor maïs.

Anders dan in landen als Senegal, Burkina Faso en Ivoorkust,  die eerder werden geconfronteerd met voedselprijsstijgingen van meer dan 50% en waar mensen de straat op gingen om te protesteren, begint nu ook Kenia de nood  te voelen. Volgens analisten zal er een voedseltekort in augustus en september zijn. Meer dan 2 miljoen Kenianen lopen het risico van de honger te sterven.
De regering vreest nu al dat boeren 10 miljoen zakken zullen hamsteren in afwachting van verdere prijsstijgingen.

Fatma verzucht bij de wetenschap dat een verdere prijsstijging op handen is.  Als de zaken goed gaan heeft de Nusra-group 300 klanten per dag, zoals handarbeiders, metselaars en schoolkinderen.

Chapati, een rond plat brood, is het meest populaire bijgerecht bij een maaltijd. De meeste klanten kopen de chapati met een plastic zakje erbij zodat hun handen niet vies worden.
Water is immers schaars en moet apart worden betaald.

Deze plastic zakjes zijn onlangs 400% duurder geworden omdat de regering het gebruik van plastic wil ontmoedigen. Dit betekent weer extra kosten voor de groep.

Door alle problemen is de Nusra-group niet meer in staat het schoolgeld dat zij voor twee kinderen op zich had genomen, te betalen. Aanvankelijk was één van de initiatieven van de Womensgroup om gratis maaltijden te verstrekken aan kleine kinderen in de sloppenwijk, maar ook dit initiatief  kunnen zij niet meer uitvoeren.

In Majengo leven de meeste kinderen op slechts één maaltijd per dag. Soms hebben zij geen enkele maaltijd. Dit maakt hen tot een gemakkelijke prooi voor mannen die hen met voedsel lokken en hen vervolgens verkrachten.

“Het is zo triest om te zien dat wij deze kinderen niet meer kunnen helpen. We moeten zelf alles op alles zetten om te overleven”, zegt Fatma met een treurig gezicht.
De enige voor wie de Womensgroup nog kan zorgen is één enkele wees, die zij voorzien van voedsel. Zijn schoolgeld kunnen zij niet meer betalen.

De droom van deze Womensgroup is het opzetten van een cateringbedrijf. Helaas hebben ze noch het materiaal noch een plek om deze business op te zetten. Op dit moment is het zo dat ze hun voedsel moeten opslaan naast het houtskool waarop ze koken, wat de kwaliteit van het voedsel niet bepaald ten goede komt

“Wat deze Womensgroup dwarszit is dat hun inkomsten zo laag zijn, terwijl zij ideeën hebben voor een zoveel groter project”, aldus Marinanne Sambigi, een medewerker van St Johns Community Centre die met de Nusragroup werkt.

De stichting Africa Interactive Media heeft de vrouwengroep $ 400 deels als gift en deels als lening ter beschikking gesteld. “We hebben hier een blender, bakplaten, bonen, ontbijtgranen, 80 liter bakolie en houtskool voor kunnen kopen. In totaal heeft dat 19.000 Ksh gekost.’
‘Nusra betekent ‘overlevende’. De vrouwengroep heeft niet voor niets voor deze naam gekozen, ze redden het wel”, aldus een optimistische Marianne Sambigi.